ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำระหว่างเดินนั้นฉันก็ควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าไปด้วย "เอ๊ะ มันหาไปไหนนะ "
"ว๊าก!!!!" มีผู้ชายคนหนึ่งเดินชนเข้าฉันอย่างจังเมื่อฉันกำลังจะเลี้ยวหัวมุมตึก เจ็บหัวจังฉันล้มลงกับพื้น แล้วชายคนนั้นเขาก็มองหน้าฉัน ชายคนนี้เขาช่างหน้าตาดีเหลือเกินฉันอยู่ในมหาวิทยาลัยนี้มาตั้งนานยังไม่เคยเห็นใครดูดีเท่านี้มาก่อน แต่ทำไมเขาต้องมองฉันด้วยสายตาที่หน้ากลัวอย่างนั้นด้วยนะ ฉันจึงขอโทษเขาไป แล้วเขาก็บอกฉันว่า "เออ.."เขาพูดกับฉันแค่นี้แล้วเดินไป ฉันงง..งงว่าทำไมเขาไม่คิดจะช่วยฉันบ้างนะ ฉันรู้สึกถูกชะตากับเขายังไงไม่รู้ รู้สึกเหมือนเขาคงจะเขินฉันล่ะสิเพราะเมื่อกี้กระโปรงของฉันมันเลิกขึ้นมาสูงมา อิอิ ฉันไม่ตั้งตัวนี้หน่าไม่ได้ตั้งใจด้วยแหละ วันนี้ช่างเป็นวันที่โชคดีจังเลยได้เจอกับผู้ชายหน้าตาดีแต่เช้า แล้วฉันก็เดินเข้าห้องเรียน ระหว่างเรียนฉันรู้สึกเหมือนกับว่ามีคนกำลังจ้องมองฉันอยู่จากที่ไหนสักแห่ง แต่พอฉันมองไปกับไม่เห็นใครสักคน หรือว่าเขาคนนั้น เขาคงจะสนใจในตัวฉันล่ะ แล้วเขาอยู่ที่ไหนนะทำไมไม่ปรากฎตัวออกมา
วันนี้เรียนไม่ค่อยรู้เรื่องเลยเพราะมั่วแต่คิดถึงเรื่องชายแปลกหน้าคนนั้นอยู่
ตอนนี้ฉันกำลังเดินเพื่อจะกลับบ้าน บ้านของฉันอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมาก แต่ทางเข้าบ้านนี้สิไฟมันติดๆดับๆหน้ากลัวมาก ก็วันนี้แม่บอกว่าให้กลับบ้านเองแม่มีประชุมด่วน เพราะปกติแม่จะมารอรับฉันที่หน้าปากซอย ฉันกำลังเดินคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นก็มีเสียงฝีเท้าเหมือนคนกำลังเดินตามฉัน หรือว่าจะเป็นพวกโรคจิตล่ะ ไม่นะ ฉันจึงรีบวิ่งๆๆๆๆวิ่งอย่างเร็วสุดความสามารถเท่าที่เท่าฉันจะเร็วได้ แล้วฝีเท้านั้นก็วิ่งตามฉันรู้สึกว่าตอนนี้เขาจะวิ่งมาประชิดที่ตัวฉันแล้วล่ะสิ ทำไงดีฉันจึงหันหน้าไปดู เอ๊ะนี้มันตาคนนั้นนิที่ชนฉันเมื่อเช้าเขาตามฉันมาทำไมกันนะ
"ปัง! ปัง! ปัง! แกบังอาจมาชนฉันตายซะเถอะมึง" เสียงปืนดังขึ้น แล้วชายผู้นั้นก็รีบวิ่งหนีไป
แล้วร่างของผู้หญิงตัวเล็กๆก็ลงไปกองกับพื้น เลือดอาบทั่วไปหมด ไม่นานตำรวจมาดูที่เกิดเหตุแล้วสามารถจับผู้ต้องหาไป จึงสอบสวนชายคนนี้ชื่อเอก เขาตามนางสาวมาติกา มาตั้งแต่มหาวิทยาลัยแล้วเพราะเธอชนเขาที่มหาวิทยาลัย ด้วยเหตุที่ว่านายเอกเพิ่งจะดูคะแนนสอบที่เพิ่งออกแล้วเขาได้คะแนนน้อยเขาจึงหงูหงิด อีกทั้งเขายังเป็นมือปืนรับจ้างอักด้วยเขาจึงมีความเครียดมากๆอยากหาที่ระบาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น